در تبهاى تند پس از روز دوازدهم نياز ببوئيدن و نوشيدن كافور زياد است چه قرص آن باشد و چه شراب المفرح بارد كه بسيار مفيد است و چه خوب است كه كافور رياحى ( نوعى كافور مرغوب - مترجم ) را در سفيده ده عدد تخم‌مرغ و كمى آب بسايند و آن را بزنند تا كف كند و آب را بيفزايند و باز بزنند و كف آن را بگيرند و ببيمار بدهند ، مقدار كافور در روز اول نيم گرم است و هر روز بيست سانتىگرم مىافزايند تا ده روز . براى اين بيماران شربت ليمو نيز سودمند است و بهترين مسهل نقوع مربع است اما در تبهاى مداوم بهترين درمان نوشانيدن ادرارآور و شستن پاها در شبهاى بحرانى و استعمال پازهر معدنى و ملح اللؤلؤ و مرجان در وقت چيرگى ضعف است و چه خوب است كه سكنجبين و ماء الشعير بخورند و آب انار و آب كدوى پخته همراه با شربت نيلوفر ، بنفشه ، و اسفناج بياشامند . واجب آن است كه در هفته اول تبريد كنند و پس از آن آب ميوه زياد بنوشند و حب الراوند و حقنه صد و پانزدهم بخصوص اگر بيمار مبتلا به سرسام شود مفيدند . دهن الكافور ، شراب - البزورى ، عرق اللبن ، قرص بزر البنج ( براى كسى كه نمىخواهد قرص كافور بخورد ) قرص گل انار ( اگر اسهال پيدا شود ) ، قرص تباشير ، انواع قرص كافور ، گل سرخ پخته ، معجون ملوكى ( براى تب يك در ميان خالص ) و نقوع هفتم در باقيمانده تب و پاكسازى رگها و نوشيدن اشوس محلول ، اشوس منقّى و روح البارود براى اين بيماران سودمند مىباشد . فصل تبهاى بلغمى علامات اين تب همان نشانيهاى چيرگى بلغم است « 1 » و معمولا در وقتى

--> ( 1 ) در كتاب الغنى و المنى درباره تبهاى بلغمى آمده است كه آغاز آن با